We zijn flink opgeschoten deze zomer, dat wat we ons hadden voorgenomen te doen is ruimschoots gelukt mede door de niet aflatende energie van Bob en Dave.

Het belangrijkste doel was het storten van een betonnen rand op de balustrade van het dakterras en het repareren van een buitenmuur. De betonnen rand vond ik noodzakelijk om enig verband en stijfheid te verkrijgen in de, met betonnen holle bouwstenen opgemetselde, balustrade. Dit om te voorkomen dat er wederom scheuren ontstaan in de gerepareerde muren.
Voor een eerste keer, “stucwerk van buitenmuren”, ben ik zelf zeer tevreden over het resultaat.

zo zag het eruit

en nu zo

Met de betonnen rand is het niet helemaal goed gegaan, door warmte en het gebrek aan water om de boel nat te houden is deze, ondanks het afdekken met plastic, te snel gedroogd. Het gevolg is dat de randen zijn afgebrokkeld, dit zal alsnog opnieuw afgewerkt worden.
Ook zijn we goed op weg met het schilderwerk, hoewel een aantal luiken vervangen gaat worden is er besloten om ze toch maar in een nieuw jasje te steken, het oog wil ook wat.

Zoals het er nu naar uit ziet denken we zo’n 5 jaar nodig te hebben om het huis weer tiptop in orde te krijgen.

Ondanks de droogte zijn we toch weer uitgekomen met onze watervoorraad, een streng regiem in de badkamer, inzepen en afspoelen. Plassen in het bos, uiteraard alleen voor de mannen. Door deze omstandigheden was het wel mogelijk om het waterfilter bij de inlaat open te graven en schoon te maken. Elk nadeel heeft tenslotte zo z’n voordeel.

Hier zijn ze dan, onze schatten van buren, Gilbert en Marie Claire.

Er volgt nog veel meer dus blijf alert.

(de datum van het fototoestel klopt niet helemaal)